Gdzie umieścić kocioł?

Jedną z ważniejszych decyzji przy zakupie kotła jest zdecydowanie się, gdzie go umieścić. Pomieszczenie, w którym będzie znajdował się kocioł jest jest o tyle istotne, że powinno być odpowiednio przygotowane do montażu kotła, który pełni tak istotną funkcję w domu.

Kotłownia:

To specjalnie oddzielone pomieszczenie od pozostałej części domu, które zostało zaprojektowane z myślą o wstawieniu do niego kotła grzewczego. W takim miejscu, zazwyczaj można zamontować urządzenie o bardzo dużych rozmiarach (ponad stulitrowy zasobnik). Należy wziąć również pod uwagę fakt, że przy zastosowaniu kotła ogrzewającego, którego zadaniem jest także ogrzewanie wody, problemem może okazać się zbyt daleka odległość od innych pomieszczeń, w których jest woda (kuchnia, łazienka). W takiej sytuacji, czas oczekiwania na ciepłą wodę może wydłużać się o kilka sekund. Jednym ze sposobów, zapobiegania takiej sytuacji jest dopełnienie instalacji o cyrkulację ciepłej wody użytkowej.

Łazienka:

Umieszczenie kotła w łazience, jest dobrym pomysłem, w chwili gdy kocioł grzewczy ma pracować na rzecz centralnego ogrzewania i dodatkowo ogrzewać wodę użytkową. Pozytywną cechą takiego umiejscowienia kotła jest bliskie położenie urządzenia z punktami poboru wody. Oznacza to, że po odkręceniu wody, w kranie natychmiast poleci ciepła woda. Niestety jak w większości przypadków, instalacja kotła w łazience, niesie za sobą pewne ryzyko, dlatego też taką decyzję należy dobrze przemyśleć. Po pierwsze kocioł nie może być zbyt duży. Właściwym rozwiązaniem może być kocioł wiszący ze zintegrowanym zasobnikiem lub kocioł dwufunkcyjny, który nie przechowuje ciepłej wody, ale grzeje ją na bieżąco, podczas pobierania. Po drugie, kocioł który będzie w łazience, powinien posiadać zamknięta komorę spalania, gdyż nie pobiera on powietrza z pomieszczenia, w którym jest zamontowany. Jest to o tyle istotne, gdyż w innej sytuacji wymagane byłoby zamontowanie bezpośredniego nawiewu powietrza z zewnątrz, a jak wiadomo mogło by to wychładzać pomieszczenie.

Kuchnia:

Kuchnia jest dobrym pomieszczeniem do zamontowania kotła, gdyż jej wielkość pozawala na kocioł o dużo większych rozmiarach niż w przypadku łazienki. Może on zarówno stać, wisieć lub być zintegrowany z kotłem, który przy dużej rodzinie zapewni odpowiednią ilość ciepłej wody. Jeżeli jednak, nie mamy w posiadaniu dużej kuchni, warto zdecydować się na kocioł wiszący, który będzie można idealnie wpasować w wielkość szafek kuchennych. Stawiając na wybór kotła wiszącego, mamy nie tylko szybki dostęp do ciepłej wody, ale także wizualna część kuchni nie traci na tym. Obecnie technika jest na tak wysokim poziomie, że kocioł można wpasować w wyposażenie szafek. Warto jednak pamiętać, że kocioł wokół siebie powinien mieć tzw. przestrzeń serwisową, z przodu lub po bokach, która jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania urządzenia.

Inne:

Oprócz opisanych powyżej pomieszczeń, kotły grzewcze można instalować, także w innych miejscach w domu. Może to być zarówno piwnica, przedpokój jak i strych. Jedyną przeszkodą, przy montażu takich urządzeń, jest fakt, że nie każdy kocioł może być zainstalowany w danym pomieszczeniu. W razie wątpliwości, najlepiej poradzić się specjalisty.

Jak przygotować się do sezonu grzewczego?

Przed sezonem grzewczym najważniejszą sprawą w domu, powinna być sprawnie działająca instalacja grzewcza. Jeżeli zależy nam na bezpiecznym i komfortowym okresie grzania, powinniśmy sprawdzić, czy wszystko w naszej instalacji działa poprawnie.

Kocioł:

Jest jednym z podstawowych źródeł ciepła w większości domów. Wyróżniamy kotły na paliwa gazowe, płynne lub stałe. Przed okresem zimowym, należy sprawdzić, czy każdy mechanizm w kotle działa, prawidłowo. Warto sprawdzić, między innymi:wentylator, pompę obiegową, zawory odcinające, mieszacze, elementy zabezpieczające: zawory bezpieczeństwa, czujniki wypływu spalin, filtry siatkowe, naczynia przeponowe oraz elementy doprowadzające paliwo. Każdy z tych elementów ma swoje ściśle określone zadania, które są podstawą prawidłowego funkcjonowania kotła. Jedna usterka może przyczynić się do problemu z pozostałymi elementami instalacji. W przypadku kotła gazowego, powinna być to armatura gazowa, w której najważniejsza jest szczelność oraz drożność. Wymagane jest prawidłowe ustawienie proporcji pomiędzy gazem, a powietrzem. Oprócz tego, bardzo ważną czynnością przy kontroli kotła gazowego, jest sprawdzenie go pod kątem czystości, by wszystkie dysze były drożne. Warto wspomnieć, że niektóre kotły gazowe wyposażone są w jedna dyszę, a niektóre w cały komplet. W palniku olejowym, należy sprawdzić pompę olejowej odpowiedzialnej za tłoczenie paliwa do komory spalania, która przechodzi przez dysze palnikową. By zapewnić stały wydatek paliwa, warto dysze wymieniać na nową, przed sezonem grzewczym. Niewątpliwie należy zadbać również o filtr oleju, który powinien być wymieniany każdego roku. Jeżeli chodzi o kocioł na paliwo stałe, to powinno się go całkowicie czyścic raz do roku.

Spaliny:

Jednym z podstawowych elementów, oczyszczających pomieszczenia ze spalin jest komin. Jego drożności i szczelność, ma zagwarantować że kocioł będzie mógł swobodnie pozbyć się produktów spalania, a przy tym pobrać świeże powietrze do podtrzymania tego procesu. Na rynku, wyróżnia się wkłady kominowe do kotłów z otwartą komorą spalania, która jest wyprodukowana z pojedynczej rury. Bardzo ważnym punktem instalacji tego urządzenia jest jego drożność, którego spaliny transportowane są w sposób naturalny, dzięki różnicy temperatur. Materiał, który wykorzystuje się do instalacji, powinien być odporny na bardzo wysokie temperatury oraz powinien być wykonany ze stali nierdzewnej. Najwłaściwszym kominem dla kotła z zamkniętą komorą spalania jest komin dwuścienny, w którym znajduje się rura w rurze. Na zewnątrz wyprowadzane są spaliny, z wewnętrznej części komina, a rura zewnętrzna zasysa świeże powietrze do spalania. Oprócz sprawdzenia drożności obu przewodów należy także sprawdzić ich nieprzepuszczalność, by móc wyeliminować przedostawanie się wyrzuconych spalin do przestrzeni, przez która zasysane jest powietrze do spalania.

Wentylacja:

Pomieszczenie, w którym znajduje się kocioł, musi być wyposażone w wentylacje wywiewną, która w razie problemu z nieszczelnością na ścieżce gazowej, dopuści do wyprowadzenia na zewnątrz uchodzące paliwo. Podobnie wygląda sytuacja z produktami spalania, które nie znalazły swojego ujścia do komina. Niezbędny jest także nawiew, który jest odpowiedzialny za dopływ świeżego powietrza do pomieszczenia, jeśli z tego właśnie miejsca jest pobierane powietrze do spalania.

Instalacja:

Podstawową czynnością przy dbaniu o sprawność instalacji grzewczej w domu jest sprawdzenie, czy wytwarzane ciepło może być transportowane do pomieszczeń, a przede wszystkim do grzejników i np. ogrzewania w podłodze. W przypadku grzejników należy sprawdzić, czy są one na tyle szczelne, by nie wyciekała z nich woda. Układy ciśnieniowe będą wymagały ustalenia w układzie ogrzewania centralnego nadciśnienia tym większego, im wyżej usytuowany jest ostatni odbiornik ciepła. Filtry siatkowe, o których mowa była wcześniej muszą być oczyszczone, by usprawnić przepływ wody i bez dodatkowych przeszkód, mogła dotrzeć do grzejników. Warto zaznaczyć, że sprawdzanie prawidłowego funkcjonowania instalacji grzewczej w domu, powinna zająć się osoba, która posiada do tego odpowiednie kwalifikacje. Bowiem, kilkuletnia instalacja może być już uszkodzona, a tylko doświadczona osoba będzie w stanie uporać się z problemem i naprawić usterki.

Budowa instalacji centralnego ogrzewania.

Kocioł:

W tej części centralnego ogrzewania na skutek spalania paliwa, powstaje ciepło, które jest przekazywane dalej nośnikowi ciepła, będącym zwykle wodą. Najczęściej spotykanymi, a przede wszystkim dostępnymi na rynku kotłami są: kotły gazowe, na paliwa stałe, płynne oraz elektryczne. Ten ostatni jest najrzadziej spotykanym.

Sieć przewodów:

To urządzenie, to po prostu rury przez które przepływa ciepła woda, dostarczana do grzejników. Instalację sieci przewodów, wykorzystywanych w budynkach jedno lub więcej kondygnacyjnych doprowadza się za pomocą pionów. W przypadku domów jednorodzinnych, ich liczba może wynosić od jednego do maksymalnie dwóch. Ich konstrukcja wygląda następująco: od kotła wychodzi rura zasilająca, która jest połączona z głównym przewodem lub dodatkowo z jego pionem, w przypadku kilku kondygnacji. Nie mniej jednak rury prowadzące do przewodu głównego, mogą być podłączone na kilka sposobów, między innymi, za pomocą:

- systemu trójnikowego - rura zasilająca, jest podłączona do kilku grzejników. Do rury rozprowadzającej podłączonych jest kilka trójników, zaś od tego elementu prowadzone są przewody do każdego grzejnika. Takie rury można montować w podłodze, bruzdach ściennych oraz za listwami maskującymi. Do takiej instalacji stosuje się zarówno rury sztywne jak i miękkie.

- systemu rozdzielaczowego - tak samo jak w przypadku systemu trójnikowego, do rury zasilającej podłączona jest rura rozprowadzającą, a dodatkowym elementem jest podłączenie pionów. W rurach rozprowadzających instaluje się rozdzielacze, a od nich oddzielenie do każdego grzejnika odprowadzone są przewody: powrotny i zasilający. W systemie rozdzielaczowym, stosuje się rury miedziane lub z tworzywa. Ich instalacja umieszczana jest główne w podłodze i prowadzona jest najkrótsza drogą od rozdzielacza do grzejników. Jest to najczęściej stosowany system, z tego względu, że w sytuacji awaryjnej, nie trzeba odłączać wszystkich grzejników, a wystarczy odłączyć ten, w którym jest usterka.

- systemu jednorurowego - jest odpowiedni , jedynie w przypadku bardzo małej ilości grzejników, gdyż od pionu lub rury zasilającej prowadzona jest wyłącznie jedna rura do grzejnika. Rura powrotna staje się więc, rurą zasilającą dla następnego. To rozwiązanie jest mało ekonomiczne, ponieważ im dalej położony grzejnik, tym woda coraz chłodniejsza.

Przewody instalacji centralnego ogrzewania wykonywane są zazwyczaj z tworzyw sztucznych, miedzi i stali.

Rury tworzywowe produkowane są głównie z polietylenu sieciowanego (PE-X), polibutylenu (PB), a także z polipropylenu (PP). Coraz częściej swoje zastosowanie mają także rury wielowarstwowe, składające się z dwóch warstw PE-X, oddzielonych cienką warstwą aluminium (PE-X/A1/PE-X). To o czym warto wspomnieć, to fakt, że rury te są bardzo odporne na korozję, wysokie ciśnienie, a także na wysoką temperaturę. Ich cechą charakterystyczną jest lekkość, elastyczność, dzięki czemu łatwo je zgiąć w ręku, nie mniej jednak trudno je złamać, czy na stałe zmienić kształt. Ważne jest również to, że w prosty sposób można je ciąć. Produkowane są w kolorze białym, co ułatwia ich zastosowanie w miejscach widocznych, np. przy grzejnikach. Rury wielowarstwowe można połączyć przez skręcanie lub przy użyciu złączek zaciskowych.

Rury miedziane, to rury, których nie należy łączyć się z grzejnikami aluminiowymi. Są one trwałe, a ich wnętrze pokryte jest gładką powierzchnią, dzięki czemu na ściankach nie gromadzi się nalot, który może przyczynić się do korozji. Niestety zjawisko to nie zawsze da się uniknąć, bowiem zbyt wysokie ciśnienie wody ,źle wykonana instalacja, lub zła jakość wody, może przyczynić się do powstania korozji. Niestety nie zawsze da się wszystkiemu zapobiec. Rury miedziane są twarde i miękkie. Te pierwsze łatwo profilować, co pozwala na zastosowanie mniejszej ilości połączeń.

Rury stalowe, zupełnie inaczej jak w przypadku rur miedzianych, są bardzo podatne na korozję, której główną przyczyną jest zawarty w wodzie tlen i dwutlenek węgla. Ze względu na budowę tych rur (chropowate wnętrze), nie trudno o osadzanie się związków mineralnych z wody, tworzących kamień kotłowy. Rury stalowe są ciężki i sztywne, dlatego też trudno jest je montować. Przewody na skutek wzrostu temperatury nośnika ciepła, wydłużają się, przez co dochodzi do zjawiska kompensacji. By móc zapobiec powstawaniu naprężeń i sił ściskających w przewodach, rury należy układać tak, by umożliwić ich wydłużenie. Innym rozwiązaniem może być montaż odpowiednich urządzeń przyjmujących te wydłużenia. Kompensacja wydłużeń cieplnych jest szczególnie ważna przy instalacji przewodów z tworzyw sztucznych.

Grzejniki:

Ta część instalacji ogrzewania centralnego jest odpowiedzialna za odbieranie ciepła, przekazywanego do konkretnego pomieszczenia. Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów grzejników, a jego ostateczny wybór zależy przede wszystkim od rodzaju instalacji grzewczej. Wymienić można między innymi grzejniki stalowe, aluminiowe, a także formy zabudowane, takie jak grzejniki członowe, płytowe lub drabinkowe.

Armatura, pompy i urządzenia zabezpieczające:

Ich główną funkcją jest zapewnienie właściwego oraz bezpiecznego funkcjonowania instalacji grzewczej. Na rynku dostępna jest armatura odcinająca, sterująca, zabezpieczająca, a także uzbrojenie pomocnicze. Pierwsza z nich, czyli armatura odcinająca i sterująco- regulująca to zawory i zasuwy. Jej wykorzystanie polega na otwarciu lub zamknięciu, a także regulacji przepływu temperatury oraz ciśnienia nośnika ciepła. Standardową armaturą docinającą są zawory kulowe. Do samoczynnej regulacji temperatury służą termostatyczne zawory grzejnikowe. Oprócz tego do armatury sterująco- regulującej zalicza się zawory redukcyjne, regulacyjne, podpinowe regulatory przepływu, temperatury i różnicy ciśnień, regulatory nadmiarowo- upustowe oraz organiczniki temperatury.

Pompa obiegowa:

Do jej zadań należy wprawianie wody grzewczej w ruch i nadanie jej odpowiednio wysokiego ciśnienia, tak by mogła dotrzeć do najdalej powieszonego grzejnika.

Uzbrojenie pomocnicze, to urządzenia, które mają za zadanie odpowietrzenie i odwadnianie instalacji, a także czyszczenie nośnika ciepła. By móc bez problemu odpowietrzyć grzejnik, montuje się automatyczne odpowietrzniki na najwyższych punktach instalacji grzewczej lub na szczytach pionów. W urządzeniach, w których powinien być czysty strumień nośnika ciepła, bardzo często montuje się filtry lub siatki zatrzymujące osad.